14 sierpnia o godz. 21.00 w Ossowie odbył się uroczysty Apel Poległych przy krzyżu upamiętniającym bohaterską śmierć ks. mjr. Ignacego Skorupki.

W ten sposób rozpoczęły się tegoroczne obchody 106. rocznicy Bitwy Warszawskiej 1920 roku w powiecie wołomińskim.

W ciszy Ossowa wyczytano imiona poległych. Stanęli żołnierze, harcerze, mieszkańcy oraz przedstawiciele władz. Odbyła się modlitwa pod przewodnictwem ks. bp. Romualda Kamińskiego, a uroczystości towarzyszyła wojskowa oprawa. Była to chwila, w której trudno było nie pomyśleć o tym, co wydarzyło się tutaj 106 lat temu.

Bo za słowami „Bitwa Warszawska” nie kryją się jedynie daty, mapy i nazwiska dowódców. Kryją się przede wszystkim ludzie – młodzi, często niewiele starsi od dzisiejszych uczniów i studentów. Ochotnicy, harcerze, robotnicy, rolnicy. Ludzie, którzy jeszcze niedawno żyli zwyczajnie, a w 1920 roku stanęli do walki, bo wiedzieli, że od ich decyzji może zależeć przyszłość Polski.

Jednym z nich był ks. mjr Ignacy Skorupka. Nie pozostał z tyłu. Poszedł razem z młodymi ochotnikami i 14 sierpnia 1920 roku zginął pod Ossowem.

W uroczystości uczestniczyli m.in. Zastępca Szefa Biura Narodowego Siły Zbrojne RP gen. Mirosław Bryś, Wicepremier RP Krzysztof Gawkowski, Wiceministrowie Ministerstwa Obrony Narodowej Cezary Tomczyk i Czesław Mroczek, Wiceminister Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek, Bożena Żelazowska – Poseł na Sejm RP, Posłanka do Parlamentu Europejskiego Kamila Gasiuk-Pihowicz, Piotr Kandyba – Poseł na Sejm RP, Patryk Fajdek oraz przedstawiciele Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego.

Starosta Arkadiusz Werelich reprezentował w tym dniu władze powiatu wołomińskiego, a także Ministra Jana Grabca, Szefa Kancelarii Premiera i Prezesa Rady Ministrów. W jego imieniu odczytał list oraz złożył kwiaty pod krzyżem upamiętniającym ks. Ignacego Skorupkę.

Jako najwyższy przedstawiciel powiatu wołomińskiego starosta Arkadiusz Werelich dodał: „Rozpoczęły się obchody. Pamięć jednak nie zaczyna się i nie kończy na jednej uroczystości. Przez najbliższe dni będziemy wracać do historii, która wydarzyła się właśnie tutaj – do historii ludzi, którzy w najtrudniejszym momencie odpowiedzieli na jedno pytanie: Czy jestem gotowy zrobić coś dla innych, kiedy Ojczyzna mnie potrzebuje?”